Cancer3.AITerapie nowotworówRadioterapia › Radioterapia protonowa

Radioterapia protonowa

Radioterapia protonowa to odmiana teleradioterapii, w której zamiast promieniowania rentgenowskiego wykorzystuje się rozpędzone protony; oddają one większość energii na ściśle określonej głębokości i tam się zatrzymują, więc tkanki położone za guzem otrzymują znikomą dawkę. W dużym badaniu obserwacyjnym ciężkie działania niepożądane występowały ponad dwukrotnie rzadziej niż przy klasycznym napromienianiu, przy podobnych odsetkach przeżycia i kontroli choroby; trwają randomizowane badania 3. fazy bezpośrednio porównujące obie metody. Terapia wymaga specjalistycznej, kosztownej aparatury i jest dostępna tylko w ograniczonej liczbie ośrodków.

Jak działa

Podobnie jak inne techniki teleradioterapii, terapia protonowa uszkadza DNA komórek nowotworowych, przez co przestają się one dzielić lub giną. Różnica tkwi w fizyce wiązki: fotony (promieniowanie rentgenowskie) oddają dawkę wzdłuż całej drogi przez ciało, także za guzem, natomiast protony — dodatnio naładowane cząstki rozpędzone do wysokiej energii — docierają na precyzyjnie zadaną głębokość, tam oddają większość energii (tzw. pik Bragga) i się zatrzymują. Tkanki położone za guzem są dzięki temu w dużym stopniu oszczędzone, co ma największe znaczenie, gdy guz leży blisko struktur krytycznych. Dowody naukowe wciąż dojrzewają. W opublikowanym w 2019 r. badaniu obserwacyjnym, obejmującym niemal 1500 dorosłych leczonych jednoczesną chemioradioterapią, ciężkie działania niepożądane w ciągu 90 dni wystąpiły u 12% pacjentów leczonych protonami wobec 28% przy klasycznym napromienianiu, przy zbliżonych odsetkach przeżycia i braku nawrotu po 3 latach; ponieważ nie było to badanie z randomizacją, nie dowodzi ono związku przyczynowo-skutkowego. Obecnie trwa kilka finansowanych przez NCI randomizowanych badań 3. fazy, które bezpośrednio porównują protony z fotonami, m.in. w raku piersi, płuca, gruczołu krokowego i wątroby oraz w guzach mózgu.

Stosowana w

Kości i chrząstki stawowe C40-C41

Struniak i chrzęstniakomięsak podstawy czaszki oraz kręgosłupa: PDQ NCI wymienia protonoterapię jako element standardowego leczenia struniaka po zabiegu operacyjnym.

Tkanki miękkie C47, C49

Mięsaki tkanek miękkich u dzieci i młodych dorosłych w lokalizacjach przykręgosłupowych i przypodstawnych, gdzie liczy się ograniczenie dawki na narządy krytyczne i ryzyka nowotworów wtórnych.

Błona naczyniowa (naczyniówka, ciało rzęskowe, tęczówka) C69.3-C69.4

Czerniak błony naczyniowej — protonoterapia jako leczenie oszczędzające gałkę oczną, alternatywa dla brachyterapii płytkowej.

Nowotwory wyściółkowe C71-C72

Wyściółczak u dziecka — protony ograniczają dawkę w rozwijającym się mózgu poza obszarem guza, co ma znaczenie dla późnych następstw neuropoznawczych.

Nowotwory embrionalne OUN C71

Napromienianie osi mózgowo-rdzeniowej protonami u dzieci z rdzeniakiem zarodkowym pozwala ograniczyć dawkę na ślimak, serce i tarczycę przy skuteczności porównywalnej z techniką fotonową.

Źródła

  1. NCI Cancer Currents – Is Proton Therapy Safer than Traditional Radiation? ↗
  2. National Cancer Institute – External Beam Radiation Therapy ↗