Inhibitory punktów kontrolnych

Punkty kontrolne to prawidłowy mechanizm bezpieczeństwa: białka na powierzchni limfocytów T (takie jak PD-1 czy CTLA-4) łączą się z białkami partnerskimi na innych komórkach i przekazują sygnał „wyłącz”, który chroni zdrowe tkanki przed nadmierną odpowiedzią odpornościową. Wiele nowotworów nadużywa tego mechanizmu — wytwarza na przykład duże ilości PD-L1, białka partnerskiego dla PD-1 — przez co limfocyty T docierające do guza zostają wyłączone, zanim zdążą zadziałać. Inhibitory punktów kontrolnych to przeciwciała, które blokują połączenie białek punktów kontrolnych z ich partnerami; sygnał „wyłącz” nie zostaje przekazany, a limfocyty T zachowują zdolność niszczenia komórek nowotworowych. Ponieważ zwolniony hamulec działa na cały układ odpornościowy, ten sam mechanizm może wywoływać immunologiczne działania niepożądane — od częstych, jak wysypka, biegunka i zmęczenie, po rzadsze stany zapalne płuc, jelit, wątroby, gruczołów dokrewnych, serca czy układu nerwowego, wymagające szybkiej pomocy lekarskiej.