Zespoły mielodysplastyczne (MDS)

D46WHO Vol. 11 (2024)

Układ krwiotwórczy i limfatyczny

Rokowania

Ta sekcja jest przygotowywana w naszym procesie redakcyjnym.

🔬 Typy histologiczne

📚 Najnowsze Badania

2026-09-04

Najnowsze postępy w terapii komórkowej AML i MDS

Yokoyama H

Kompleksowy przegląd opublikowany w International Journal of Hematology wskazuje, że immunoterapia komórkowa — mimo przełomowych sukcesów w leczeniu białaczek z komórek B, chłoniaków i szpiczaka mnogiego — nie osiągnęła dotąd porównywalnych rezultatów w ostrej białaczce szpikowej (AML) i zespołach mielodysplastycznych (MDS), głównie z powodu braku optymalnego antygenu docelowego o akceptowalnym profilu działań niepożądanych na zdrowe komórki. Przegląd omawia szeroki wachlarz rozwijanych strategii, w tym komórki CAR-T, komórki CAR-NK, limfocyty T z inżynierowanym receptorem TCR oraz podejścia oparte na odporności wrodzonej, a także ugruntowaną allogeniczną transplantację krwiotwórczych komórek macierzystych, sugerując ich możliwą integrację z terapiami celowanymi molekularnie. Zidentyfikowanie właściwego antygenu docelowego pozostaje kluczową przeszkodą, której pokonanie mogłoby otworzyć drogę do istotnych postępów terapeutycznych dla pacjentów z tymi trudnymi do leczenia nowotworami szpikowymi.

International journal of hematology

Źródło →

2026-09-03

Sprostowanie do „Proszek Qinghuang łagodzi starzenie się komórek i nieprawidłowości metabolizmu energetycznego w mezenchymalnych komórkach macierzystych szpiku kostnego w zespołach mielodysplastycznych" [J. Ethnopharmacol. 373 (2026) 122323]

Jiang P, et al

Niniejsza publikacja jest korygendum (formalnym sprostowaniem) do wcześniej opublikowanego badania dotyczącego wpływu proszku Qinghuang — tradycyjnego chińskiego preparatu ziołowego — na zjawisko starzenia się komórek oraz zaburzenia metabolizmu energetycznego w mezenchymalnych komórkach macierzystych szpiku kostnego u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi (MDS). Oryginalny artykuł ukazał się w „Journal of Ethnopharmacology", tom 373 (2026), artykuł 122323. Ponieważ nie dostarczono treści streszczenia niniejszego sprostowania, nie jest możliwe szczegółowe określenie, które elementy oryginalnych wyników zostały zmienione. Klinicyści i badacze zajmujący się MDS lub tradycyjną medycyną ziołową powinni bezpośrednio zapoznać się z korygendum, aby ustalić zakres wprowadzonych poprawek.

Journal of ethnopharmacology

Źródło →

2026-09-03

Wzorce hematopoezy klonalnej w niedokrwistości aplastycznej podczas terapii immunosupresyjnej

Tian L, et al

Badanie obejmujące 371 pacjentów z niedokrwistością aplastyczną (AA) leczonych terapią immunosupresyjną (IST) wykazało, że odsetek wykrywalnych mutacji somatycznych niemal się podwoił — z 22% (53 spośród 237 pacjentów) przed leczeniem do 41% (97 spośród 237) po terapii — co podkreśla istotne ryzyko ewolucji klonalnej w tym schorzeniu szpiku kostnego. Sekwencjonowanie celowane ujawniło wyraźne różnice w dynamice mutacji: klony wysokiego ryzyka, takie jak ASXL1, ulegały trwałej ekspansji, podczas gdy korzystne mutacje BCOR i PIGA często kurczyły się lub pozostawały stabilne, a starszy wiek oraz większe nasilenie choroby wiązały się z wyższym obciążeniem mutacyjnym. Nieprawidłowości cytogenetyczne wzrosły z 5% (18 spośród 357 pacjentów) przed leczeniem do 10% (37 spośród 357) po IST, klony PNH stwierdzono u 20% pacjentów wyjściowo, a 15 z nich rozwinęło zespół PNH, natomiast u sześciu pacjentów doszło do progresji do nowotworów mieloidalnych, w tym zespołów mielodysplastycznych i przewlekłej białaczki mielomonocytowej. Wyniki te wskazują, że IST w istotny sposób przekształca krajobraz klonalny niedokrwistości aplastycznej i uzasadniają konieczność długoterminowego nadzoru molekularnego u wszystkich pacjentów leczonych immunosupresyjnie.

Leukemia

Źródło →