Raki skóry inne niż czerniak (NMSC)

C44WHO — Skin Tumours

Skóra

Rokowania

Ta sekcja jest przygotowywana w naszym procesie redakcyjnym.

🔬 Typy histologiczne

📚 Najnowsze Badania

2026-09-10

Mechanizm złośliwej progresji w pozasutkowej chorobie Pageta (EMPD): cechy charakterystyczne EMPD

Kajihara I

Nowy przegląd naukowy identyfikuje kluczowe molekularne cechy charakterystyczne napędzające złośliwy postęp w pozasutkowej chorobie Pageta (EMPD) — rzadkim raku skóry wywodzącym się z gruczołów apokrynowych okolic narządów płciowych i pach. Szlaki sygnałowe HER2/PI3K/AKT oraz receptory hormonalne są nieprawidłowo aktywowane, a geny sterownikowe ERBB2 i PIK3CA wykazują nawracające mutacje, mimo że ogólne obciążenie mutacyjne guza jest niskie. Mikrośrodowisko guza aktywnie tłumi odporność przeciwnowotworową poprzez zmniejszenie liczby limfocytów CD4+ i CD8+, zwiększenie liczby komórek Treg i makrofagów CD163+, a także poprzez nasilony efekt Warburga i obecność Staphylococcus aureus. Odkrycia dotyczące wysokiej wewnątrzguzowej heterogeniczności genetycznej i mechanizmów ucieczki immunologicznej mogą stanowić podstawę do opracowania ukierunkowanych i immunoterapeutycznych metod leczenia tego słabo poznanego nowotworu.

Medical molecular morphology

Źródło →

2026-09-09

Użyteczność mikroskopii elektronowej w dermatopatologii: skórny odróżnicowany rak neuroendokrynny z dużych komórek z niedoborem SMARCA4

Jiang KJ, et al

Mikroskopia elektronowa potwierdziła pierwsze dwa opisane przypadki skórnego raka neuroendokrynnego z dużych komórek z niedoborem SMARCA4 (SD-LCNEC) — nowotworu dotychczas opisywanego niemal wyłącznie jako złośliwość klatki piersiowej. U obojga pacjentów — 59-letniego mężczyzny z 3 cm guzkiem podskórnym w prawym boku i współistniejącą masą płucną z przerzutami do szyjnych węzłów chłonnych oraz 56-letniej kobiety z bolesną, owrzodziałą zmianą o wymiarach 5 × 10 cm w lewym kroczu i współistniejącym drobnokomórkowym rakiem płuca — ekspresja markerów neuroendokrynnych w immunohistochemii była znacząco obniżona, co uniemożliwiało klasyfikację na podstawie IHC. Ultrastrukturalna analiza tkanki utrwalonej w formalinie i zatopionej w parafinie ujawniła liczne ziarnistości neurosekrecyjne otoczone błoną oraz dobrze uformowane desmosomy w obu przypadkach, potwierdzając neuroendokrynny charakter nowotworów. Wyniki te podkreślają kluczową wartość diagnostyczną mikroskopii elektronowej w rzadkich, odróżnicowanych złośliwościach neuroendokrynnych, w których immunohistochemia jest niewystarczająca.

Ultrastructural pathology

Źródło →

2026-09-08

Cechy wysokiego ryzyka raka podstawnokomórkowego powieki u młodych pacjentów: retrospektywne badanie kohortowe

Bez M, et al

Młodzi dorośli poniżej 40. roku życia z rakiem podstawnokomórkowym (BCC) powieki doświadczali nawrotu miejscowego w 22,2% przypadków — prawie czterokrotnie częściej niż pacjenci w wieku 40 lat i starsi (5,8%) — choć różnica ta zmniejszyła się po uwzględnieniu podtypu histologicznego i cech klinicznych. W retrospektywnym badaniu kohortowym obejmującym 268 pacjentów 45 młodszych chorych częściej było płci żeńskiej (64,4% vs. 43,9%), częściej korzystało z solarium (35,6% vs. 7,6%) i częściej nosiło genetyczny zespół predysponujący (8,9% vs. 0,0%). Guzy u młodszych pacjentów częściej obejmowały brzeg powieki (64,4% vs. 23,3%), wykazywały zajęte marginesy chirurgiczne po pierwszej resekcji (68,9% vs. 35,4%) i wymagały kolejnych etapów rewizji operacyjnej (73,3% vs. 17,5%), a zespół suchego oka po operacji stwierdzano u nich znacznie częściej (26,7% vs. 4,0%). Wyniki wskazują, że wczesna postać BCC powieki cechuje się odrębnym profilem wysokiego ryzyka, wynikającym z agresywnej anatomii guza i specyficznych czynników ekspozycji, a nie z samego wieku, co podkreśla potrzebę intensywnego planowania chirurgicznego i długoterminowej obserwacji młodych pacjentów.

Ophthalmology and therapy

Źródło →