Nowotwory wyściółkowe
Ciągła laminoplastyka T12-L1 z rekonstrukcją łuków kręgowych w leczeniu mięślakoworodczaka wyściółczaka stożka rdzeniowego: opis przypadku
Ono K, et al
Nowa technika ciągłej laminoplastyki T12-L1 z rekonstrukcją łuków kręgowych umożliwiła całkowite usunięcie en bloc mięślakoworodczaka wyściółczaka (myxopapillary ependymoma) o wymiarze 41 mm w okolicy stożka rdzeniowego u 42-letniej kobiety bez pooperacyjnego pogorszenia neurologicznego. Zabieg prze…
Źródło →Śródszpikowe guzy rdzenia kręgowego: diagnostyka MRI i diagnostyka różnicowa
Yilmaz U
Przegląd narracyjny opublikowany w czasopiśmie Radiologie wykazuje, że ustrukturyzowana ocena MRI umożliwia wiarygodną przedoperacyjną diagnostykę różnicową śródszpikowych guzów rdzenia kręgowego, wśród których wyściółczaki (ependymoma), gwiaździaki i naczyniakogruczolakoraki stanowią większość przy…
Źródło →Potok głębokiego uczenia do automatycznej segmentacji, klasyfikacji i molekularnego podtypowania trzech dziecięcych nowotworów tylnej jamy czaszki z wykorzystaniem obrazów MRI ważonych T2
Jin Y, et al
W wieloośrodkowym badaniu obejmującym 1305 pacjentów opracowano i zwalidowano w pełni zautomatyzowany potok głębokiego uczenia, który na podstawie standardowych obrazów MRI ważonych T2 segmentuje, klasyfikuje i określa podtypy molekularne trzech dziecięcych nowotworów tylnej jamy czaszki: rdzeniaków…
Źródło →Rdzeniowy wyściółczak śluzowo-brodawkowaty wywodzący się bezpośrednio z korzenia nerwu lędźwiowego: przypadek ilustracyjny
Srinivasan KK, et al
Opisano rzadki przypadek rdzeniowego wyściółczaka śluzowo-brodawkowatego (ang. myxopapillary ependymoma, MPE) wywodzącego się bezpośrednio z korzenia nerwowego na poziomie L1–L2 — lokalizacja atypowa, powyżej typowego miejsca powstania guza, jakim jest stożek rdzenia lub ogon koński — który z powodz…
Źródło →Konwencjonalnie Frakcjonowane Ponowne Napromienianie w Nawrotowym Wyściółczaku
Merchant TE, et al
Badanie retrospektywno-prospektywne obejmujące 150 pediatrycznych pacjentów z nawrotowym wyściółczakiem leczonych w St. Jude Children's Research Hospital w latach 1994–2024 wykazało, że drugi kurs konwencjonalnie frakcjonowanej radioterapii (≥50,4 Gy) może wydłużyć przeżycie, osiągając 10- i 20-letn…
Źródło →Pułapki diagnostyczne w dziecięcym nadnamiotowym wyściółczaku ZFTA-dodatnim: badanie kliniczno-patologiczne 17 przypadków
Yang L, et al
Retrospektywne badanie kliniczno-patologiczne obejmujące 17 dzieci z nadnamiotowym wyściółczakiem ZFTA-dodatnim wykazało, że prawie połowa przypadków (8/17, 47,1%) cechowała się nieklasycznymi wzorcami morfologicznymi — w tym wzorcem embrionalnym, sitowatym i wyściółczakowo-blastemicznym — stanowiąc…
Źródło →Ocena obrazowa nadnamiotowych guzów mózgu u dzieci: wskazówki i pułapki diagnostyczne
Gerrie SK, et al
Obszerne opracowanie przeglądowe opublikowane w czasopiśmie Radiographics dostarcza klinicystom ustrukturyzowanego podejścia do oceny obrazowej nadnamiotowych guzów mózgu u dzieci, w tym wyściółczaka (ependymoma), glejaka wysokiego stopnia złośliwości oraz atypowego guza teratoidalno-rabdoidalnego. …
Źródło →Ku trójwymiarowej analizie guza w planowaniu optymalnej resekcji wewnątrzoponowych guzów zewnątrzrdzeniowych: jednoośrodkowe badanie wykonalności
Palla A, et al
Retrospektywne jednoośrodkowe badanie obejmujące 103 wewnątrzoponowe guzy zewnątrzrdzeniowe — 71 oponiaków i 32 wyściółczaki śluzowo-brodawkowate — wykazało, że trójwymiarowa sferyczność guza, a nie standardowe pomiary liniowe, wiarygodnie przewiduje możliwość uzyskania optymalnej resekcji chirurgic…
Źródło →Wieloośrodkowe badanie wschodnoazjatyckie dotyczące długoterminowych wyników klinicznych pooperacyjnej protonowej terapii wiązką w zlokalizowanym dziecięcym śródczaszkowym wyściółczaku
Kajihara A, et al
Retrospektywne wieloośrodkowe badanie wschodnoazjatyckie obejmujące 71 dzieci (mediana wieku 5,4 roku) leczonych pooperacyjną protonową terapią wiązką (PBT) z powodu śródczaszkowego wyściółczaka w ośmiu ośrodkach w Japonii i Chinach wykazało 5-letnie całkowite przeżycie (OS) na poziomie 76,9%, przeż…
Źródło →Rzadki przypadek wielosegmentowego lędźwiowego wyściółczaka wewnątrzoponowego: obraz kliniczny i postępowanie chirurgiczne: opis przypadku
Chen T, et al
U 30-letniego mężczyzny z rzadkim wyściółczakiem wewnątrzoponowym zewnątrzrdzeniowym obejmującym poziomy L1-L3 przeprowadzono całkowite chirurgiczne wycięcie guza o wymiarach 4,5 cm × 2,5 cm × 1,0 cm, a badanie histopatologiczne potwierdziło rozpoznanie. W odróżnieniu od częstszej lokalizacji w nici…
Źródło →Nowotwór indukowany promieniowaniem po protonowej radioterapii metodą skanowania ołówkową wiązką w leczeniu śródczaszkowego wyściółczaka u dzieci: pragmatyczna analiza czynników ryzyka
Le Reun E, et al
Wśród 119 dzieci leczonych metodą skanowania ołówkową wiązką protonów (PBS-PT) z powodu śródczaszkowego wyściółczaka w Paul Scherrer Institute u 4 pacjentów (3,4%) rozwinął się nowotwór popromiennie indukowany po medianie obserwacji wynoszącej 5,3 roku, podczas gdy w porównywalnej grupie 51 dzieci l…
Źródło →Pierwotny wewnątrzoponowy zewnątrzrdzeniowy anaplastyczny wyściółczak ogona końskiego: rzadki i trudny przypadek kliniczny
Kehayov I, et al
Opis przypadku opublikowany w czasopiśmie Folia Medica dokumentuje pierwotnego wewnątrzoponowego zewnątrzrdzeniowego anaplastycznego wyściółczaka ogona końskiego — wyjątkowo rzadką lokalizację anatomiczną, ponieważ zdecydowana większość wyściółczaków kręgosłupa ma charakter śródrdzeniowy, a nie zewn…
Źródło →Nawrotowy wyściółczak śluzowobrodawkowy: wyzwanie diagnostyczne
Abd Rani NH, et al
Opis przypadku opublikowany w The Malaysian Journal of Pathology dotyczy 27-letniej kobiety, u której guz kręgosłupa na poziomie L2–L3, rozpoznany wyłącznie na podstawie histomorfologii bez molekularnego potwierdzenia profilu metylacji DNA, nawrócił jako większy, wieloogniskowy wyściółczak śluzowobr…
Źródło →Klasyfikacja molekularna i leczenie wyściółczaków
Ishida J, et al
Najnowsze osiągnięcia w zakresie profilowania molekularnego wykazały, że wyściółczaki (ependymomy) stanowią biologicznie odrębne jednostki chorobowe o unikalnych zmianach molekularnych i odmiennym przebiegu klinicznym, co znalazło odzwierciedlenie w klasyfikacji WHO nowotworów ośrodkowego układu ner…
Źródło →Hetairos: model AI przewidujący ze zwykłej histologii 102 metylacyjne podtypy guzów OUN (9606 chorych, 11 ośrodków)
Hetairos to model sztucznej inteligencji, który ze zwykłych preparatów barwionych hematoksyliną i eozyną przewiduje 102 podtypy nowotworów ośrodkowego układu nerwowego definiowane profilem metylacji DNA — badaniem dającym dziś najwyższą precyzję rozpoznania, ale kosztownym i czasochłonnym. Model zbu…
Źródło →