Wirusy onkolityczne

Wirusy onkolityczne działają na dwa sposoby. Po pierwsze, wybiórczo zakażają komórki nowotworowe i powielają się w nich tak długo, aż komórka pęknie. Po drugie, pękająca komórka uwalnia antygeny nowotworowe — fragmenty, które układ odpornościowy może nauczyć się rozpoznawać — dzięki czemu, jak ujmuje to jeden z badaczy cytowanych przez NCI, wirusy „alarmują układ odpornościowy, że dzieje się coś złego”. Miejscowo podane leczenie może więc przerodzić się w szerszą odpowiedź immunologiczną: u części pacjentów leczonych T-VEC zmniejszały się również guzy, których nie dało się nastrzyknąć. T-VEC, zarejestrowany w czerniaku, powstał na bazie wirusa opryszczki pospolitej typu 1 i został dodatkowo zmodyfikowany tak, by wytwarzał białko pobudzające powstawanie komórek odpornościowych. Podaje się go we wstrzyknięciach bezpośrednio do guzów. Trwają badania nad łączeniem wirusów onkolitycznych z innymi immunoterapiami — we wczesnych badaniach w czerniaku T-VEC z inhibitorem punktów kontrolnych dawał wyższy odsetek odpowiedzi niż sam inhibitor — jednak NCI podkreśla, że ta klasa leczenia jest wciąż na wczesnym etapie rozwoju.