Teleradioterapia (EBRT)

Aparat — najczęściej akcelerator liniowy wytwarzający wysokoenergetyczne wiązki fotonów — kieruje promieniowanie na guz z wielu stron. Tam, gdzie wiązki się przecinają, dawka sumuje się wewnątrz guza, a każda pojedyncza wiązka przechodzi przez mniejszą objętość zdrowych tkanek. Promieniowanie uszkadza DNA komórek nowotworowych; komórki, których DNA nie da się już naprawić, przestają się dzielić lub giną — dlatego efekt leczenia narasta w ciągu dni i tygodni. Przed rozpoczęciem terapii na podstawie badań obrazowych (TK, MRI) precyzyjnie wyznacza się obszar napromieniania i planuje układ wiązek (radioterapia konformalna 3D). W radioterapii z modulacją intensywności dawki (IMRT) wiązkę dzieli się na wiele drobnych wiązek o indywidualnie dobieranej mocy, dzięki czemu wybrane fragmenty guza otrzymują wyższą dawkę, a sąsiednie narządy — niższą. Radioterapia sterowana obrazem (IGRT) dodaje obrazowanie w trakcie samych sesji, co pozwala korygować zmiany ułożenia ciała. Techniki stereotaktyczne — radiochirurgia (SRS) stosowana przy małych, dobrze odgraniczonych guzach mózgu i ośrodkowego układu nerwowego oraz radioterapia stereotaktyczna (SBRT) przy małych, izolowanych zmianach poza nim, często w płucu lub wątrobie — skupiają wiązki tak precyzyjnie, że całe leczenie można zamknąć w jednej lub kilku sesjach.