Elektrochemioterapia (ECT)

Lek podaje się dożylnie lub wstrzykuje bezpośrednio w zmianę. Kilka minut później elektrody przyłożone do guza lub wkłute w niego emitują serię krótkich impulsów elektrycznych. Impulsy wywołują elektroporację — przejściowo zwiększają przepuszczalność błon komórek nowotworowych, które w normalnych warunkach przepuszczają bardzo mało bleomycyny, dzięki czemu stężenie leku wewnątrz komórek i jego działanie niszczące gwałtownie rosną. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym, głównie w czerniaku i innych nowotworach umiejscowionych w skórze lub tuż pod nią. W opublikowanych badaniach nad miejscowo zaawansowanym czerniakiem odsetek odpowiedzi wynosił od 63% do 100%, a odpowiedzi całkowitych — od 24% do 86%, przy czym najlepiej odpowiadały zmiany mniejsze niż 3 cm; działania niepożądane są głównie miejscowe i przemijające — ból, zaczerwienienie lub owrzodzenie w leczonym miejscu. W wytycznych ESMO dotyczących czerniaka elektrochemioterapia ma niski poziom dowodów [IV, C] i jest opisywana jako metoda bez wpływu na całkowite przeżycie; jej połączenia z immunoterapią są przedmiotem badań klinicznych.