BCG w raku pęcherza moczowego
BCG to najstarsza immunoterapia stosowana rutynowo w onkologii: żywy, osłabiony szczep bakterii Mycobacterium bovis podawany bezpośrednio do pęcherza moczowego w leczeniu raka pęcherza nienaciekającego błony mięśniowej. Podawany przez cewnik po chirurgicznym usunięciu guza, zmniejsza ryzyko nawrotu choroby. Dziesięciolecia stosowania uczyniły z niego standardową opcję opisywaną w opracowaniach NCI.
Jak działa
Po usunięciu widocznego guza przez cewkę moczową do pęcherza wprowadza się przez cienki cewnik płyn zawierający prątki BCG; pozostaje on tam przez pewien czas, a następnie zostaje wydalony z moczem. NCI opisuje takie leczenie dopęcherzowe jako „przepłukiwanie” pęcherza lekami, które niszczą komórki nowotworowe pozostałe po operacji, co zmniejsza ryzyko nawrotu.
Bakterie nie atakują guza bezpośrednio. Ich obecność wywołuje silną miejscową reakcję immunologiczną w błonie śluzowej pęcherza: komórki odpornościowe napływają w to miejsce i — reagując na bakterie — niszczą przy tym pozostałe komórki nowotworowe. Lek podaje się zwykle w serii cotygodniowych wlewek, niekiedy uzupełnianych dawkami podtrzymującymi; ponieważ przez krótki czas po każdym zabiegu w moczu obecne są żywe prątki, pacjenci otrzymują szczegółowe zalecenia higieniczne.
Stosowana w
Pęcherz moczowy
C67
standardowe leczenie dopęcherzowe w guzach nienaciekających mięśniówki o wysokim ryzyku