Najnowsze Badania
Przekrojowy przegląd bazy Cancer3.AI: najpierw najnowsza publikacja z każdego obszaru ciała, potem kolejna z każdego — dzięki temu przegląd obejmuje różne nowotwory, zamiast iść blokami. Podsumowania generuje model Claude Sonnet (Anthropic); każde odsyła do oryginalnej publikacji.
Nowa technika trakcyjnego zakładania szwów przed pęcherzem moczowym w nefroureterektomii robotowo asystowanej wykonywanej w jednej pozycji: uproszczenie postępowania z śródściennym odcinkiem moczowodu
Xu J, et al
Nowa, czterostopniowa technika trakcyjnego zakładania szwów przed pęcherzem moczowym w robotowo asystowanej laparoskopowej nefroureterektomii (RALNU) okazała się wykonalna i bezpieczna u wszystkich 10 kolejnych pacjentów z wczesnym rakiem urotelialnym górnych dróg moczowych (UTUC), operowanych między październikiem 2022 a sierpniem 2023 roku. Średni czas operacji wyniósł 145 minut — z czego 38 minut poświęcono na opracowanie śródściennego odcinka moczowodu — a średnia utrata krwi wyniosła zaledwie 35 ml, bez żadnych konwersji śródoperacyjnych ani poważnych powikłań. Badanie patomorfologiczne potwierdziło doszczętną resekcję (R0) niskozłośliwego, nieinwazyjnego raka u każdego pacjenta, natomiast w trakcie mediany 12-miesięcznej obserwacji odnotowano dwa metachroniczne nawroty raka w pęcherzu moczowym. Technika łącząca namiotowanie błony śluzowej, szew kapciuchowy, en bloc resekcję wynicowanej błony śluzowej z moczowodem oraz dwuwarstwowe zamknięcie pęcherza może zmniejszyć ryzyko wycieku moczu i ułatwić bezpieczne zamknięcie pęcherza podczas RALNU.
The international journal of medical robotics + computer assisted surgery : MRCAS
Źródło →
Atlas białka Sp1 w raku jamy ustnej: sieci molekularne, opcje terapeutyczne i priorytety badawcze — przegląd zakresu i analiza scRNA-seq
Choi S, et al
Przegląd zakresu obejmujący 38 badań wykazał, że białko Sp1 (Specificity Protein 1) — czynnik transkrypcyjny typu zinc-finger — jest konsekwentnie nadeksprymowane w raku płaskonabłonkowym jamy ustnej (OSCC) i wiąże się z zaawansowanym stadium klinicznym, przerzutami do węzłów chłonnych oraz złym rokowaniem, choć bezpośrednie dowody z ludzkiej tkanki nowotworowej pochodziły jedynie z dwóch badań. Uzupełniająca analiza sekwencjonowania RNA pojedynczych komórek, obejmująca 5865 komórek z 18 guzów, potwierdziła, że programy transkrypcyjne zależne od Sp1 napędzają tranzycję nabłonkowo-mezenchymalną, ucieczkę spod nadzoru immunologicznego oraz onkogenną sygnalizację w różnych przedziałach guza. Pomimo licznych doniesień o naturalnych i syntetycznych związkach hamujących Sp1 i wywołujących apoptozę w modelach ksenograftowych, żadna terapia ukierunkowana na Sp1 nie weszła dotychczas do badań klinicznych, co wskazuje na krytyczną lukę translacyjną. Autorzy wzywają do opracowania strategii kombinatorycznych opartych na biomarkerach, które pozwolą przełożyć obiecujące wyniki przedkliniczne na realną korzyść dla chorych na raka jamy ustnej.
International dental journal
Źródło →
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania trametynibu w pediatrycznych nowotworach mózgu w kraju o niskim lub średnim dochodzie
Farah R, et al
Retrospektywna seria przypadków z Centrum Medycznego LAU Rizk Hospital w Libanie wykazała, że trametynib — inhibitor MEK — przyniósł poprawę kliniczną u wszystkich czterech dzieci z postępującymi glejakami niskiego stopnia złośliwości (LGG), niosącymi różne zmiany molekularne (KIAA1549-BRAF, utrata NF1 oraz BRAF V600E), a u jednego pacjenta uzyskano również częściową odpowiedź radiograficzną przy medianie czasu leczenia wynoszącej 30,2 miesiąca (zakres 22–35,5 miesiąca). Lek był dostępny w ramach współczulnego dostępu poprzez międzynarodowy program Managed Access Program, co stanowi pierwsze opublikowane doniesienie dotyczące terapii celowanej w Libanie i jedno z nielicznych z krajów o niskim lub średnim dochodzie (LMIC). Działania niepożądane były łatwe do opanowania i obejmowały głównie reakcje skórne oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe, z rzadkimi przerwami w leczeniu, natomiast ocena jakości życia za pomocą skali Pediatric Quality of Life Inventory 4.0 ujawniła, że najbardziej dotknięte były funkcjonowanie fizyczne i szkolne. Wyniki te sugerują, że inhibitory MEK, takie jak trametynib, mogą być realną opcją terapeutyczną dla wybranych pediatrycznych pacjentów z LGG w warunkach LMIC, pod warunkiem dostępności odpowiedniej infrastruktury diagnostycznej i monitorującej.
Child's nervous system : ChNS : official journal of the International Society for Pediatric Neurosurgery
Źródło →
Stężenia cytokin u dzieci z pierwotnym śródpiersiowym chłoniakiem rozlanym z dużych komórek B korelują z zaawansowaniem choroby i wynikami leczenia
Nipper M, et al
W populacyjnym badaniu obejmującym 62 dzieci i młodych dorosłych z pierwotnym śródpiersiowym chłoniakiem rozlanym z dużych komórek B (PMBCL) wykazano, że przedleczeniowe profile cytokin w osoczu pozwalają odróżnić markery masy guza od markerów rokowniczych, przy czym IL-6 wykazała najsilniejszy związek z wynikiem leczenia — współczynnik ryzyka wyniósł 6,8 (95% CI, 1,5–30,9) dla gorszego przeżycia wolnego od zdarzeń. Stężenie CCL17 było wyraźnie podwyższone u pacjentów z PMBCL w porównaniu z 26 zdrowymi osobami z grupy kontrolnej dobranej wiekowo (mediana 1695 pg/ml vs. 81 pg/ml; p<0,0001), a stężenia CCL17, CXCL9 i CXCL10 istotnie korelowały z objętością guza śródpiersia i aktywnością dehydrogenazy mleczanowej, choć nie z przeżyciem. W podgrupie 50 pacjentów leczonych jednolicie schematem DA-EPOCH z rytuksymabem podwyższone poziomy IL-6, IL-10, IL-17A i IL-22 wiązały się z istotnie gorszym przeżyciem wolnym od zdarzeń, co wskazuje na możliwość zastosowania tych cytokin jako nowych biomarkerów prognostycznych w podtypie chłoniaka, dla którego brakuje dotychczas uznanych wskaźników stratyfikacji ryzyka.
Blood advances
Źródło →
Oporność nowotworów na inhibitory kinaz białkowych
Sengar MS, et al
Kompleksowy przegląd literatury wykazuje, że komórki nowotworowe szybko rozwijają oporność na inhibitory kinaz białkowych (PKI), takie jak imatynib i ozymertynib, poprzez mutacje genetyczne blokujące lub eliminujące miejsca wiązania leku — w szczególności mutację BCR::ABL1 T315I istotną w nowotworach mieloproliferacyjnych oraz mutację EGFR T790M w raku płuca. Mechanizmy te napędzały iteracyjne projektowanie inhibitorów drugiej i trzeciej generacji, mających przezwyciężyć kolejne bariery oporności. Nowoczesne technologie, takie jak sekwencjonowanie pojedynczych komórek, przesiewanie metodą CRISPR oraz biopsje płynne, dają klinicystom precyzyjniejsze narzędzia do wykrywania i zwalczania oporności w czasie rzeczywistym. Autorzy podkreślają ponadto, że równy dostęp do terapii, obniżenie kosztów leków oraz współpraca międzynarodowa są niezbędne do przełożenia osiągnięć naukowych na rzeczywistą poprawę wyników leczenia pacjentów.
Journal of chemotherapy (Florence, Italy)
Źródło →