Model uczenia głębokiego analizujący preparaty histologiczne wskazuje, którzy chorzy na raka trzustki odnoszą korzyść z konkretnego schematu chemioterapii uzupełniającej

Uczenie głębokie zastosowane do zwykłych preparatów histologicznych po resekcji raka trzustki pozwoliło zbudować biomarker (PANCprAId) przewidujący, którzy chorzy odnoszą większą korzyść z gemcytabiny, a którzy z mFOLFIRINOX. Model opracowano na 231 chorych po pankreatektomii otrzymujących chemioterapię uzupełniającą, a następnie sprawdzono w randomizowanym badaniu PRODIGE-24/CCTG PA6 (n=313), gdzie wyodrębnione podgrupy różniły się przeżyciem wolnym od choroby. Sygnał opiera się na cechach nabłonkowych i zrębowych guza. To praca rozwojowo-walidacyjna, a nie badanie zmieniające praktykę: biomarker nie jest dostępny w rutynowej diagnostyce i wymaga potwierdzenia prospektywnego.