Temozolomid versus radioterapia jako leczenie pierwszej linii glejaków niskiego stopnia złośliwości: dojrzałe wyniki randomizowanego badania III fazy (EORTC 22033-26033/NCIC-CTG/TROG/MRC-CTU)

Dojrzałe wyniki badania III fazy EORTC 22033-26033 (n=478) NIE wykazały różnicy między temozolomidem a radioterapią w pierwszej linii leczenia glejaka niskiego stopnia wysokiego ryzyka — ani w przeżyciu wolnym od progresji, ani w całkowitym, niezależnie od podtypu molekularnego. W gwiaździaku IDH-zmutowanym bez kodelecji 1p/19q (n=178) mediana przeżycia całkowitego była podobna w obu ramionach (6,6-6,7 roku; p=0,93), a w skąpodrzewiaku z kodelecją (n=109) wyniosła 12,9 roku po radioterapii wobec 14,9 roku po temozolomidzie (HR 0,88; 95% CI 0,52-1,49). Jedyną grupą z przewagą temozolomidu były guzy BEZ mutacji IDH (n=64): 4,7 wobec 2,5 roku (HR 0,47; 95% CI 0,27-0,82; p=0,0068). Autorzy zaznaczają, że badanie nie obejmowało leczenia skojarzonego, które w gwiaździaku IDH-zmutowanym stało się od tego czasu standardem postępowania.