NET/NEC — lokalizacje różne

VariousWHO Vol. 10

Układ wewnątrzwydzielniczy i neuroendokrynny

Rokowania

Ta sekcja jest przygotowywana w naszym procesie redakcyjnym.

🔬 Typy histologiczne

📚 Najnowsze Badania

2026-09-10

Ciąża u pacjentki z przerzutowym, czynnym hormonalnie nowotworem neuroendokrynnym jelita środkowego otrzymującej lanreotyd po peptydowej radioterapii receptorowej

Silva BT, et al

Opis przypadku opublikowany w Archives of Endocrinology and Metabolism dotyczy ciężarnej pacjentki z przerzutowym, czynnym hormonalnie nowotworem neuroendokrynnym zastawki krętniczo-kątniczej powikłanym zespołem rakowiaka, u której kontynuowano leczenie lanreotydem przez całą ciążę pod nadzorem wielodyscyplinarnego zespołu — bez powikłań u matki i ze stabilizacją choroby po porodzie. U noworodka wystąpiła przejściowa hiperbilirubinemia noworodkowa wymagająca fototerapii, jednak w obserwacji 18-miesięcznej stwierdzono prawidłowy rozwój dziecka. Pacjentka była wcześniej leczona 177Lu-DOTATATE (peptydową radioterapią receptorową) oraz zabiegiem odbarczającym, co czyni ten przypadek jednym z nielicznych opisów ciąży po tego rodzaju terapii. Autorzy podkreślają, że kontynuacja lanotydu w ciąży może być możliwa u starannie dobranych pacjentek, lecz wymaga ścisłego nadzoru wielospecjalistycznego i planowania porodu z uwzględnieniem ryzyka przełomu rakowiaka.

Archives of endocrinology and metabolism

Źródło →

2026-09-09

Współczynniki pochłoniętej dawki guz-nerka dla alfa-emitujących terapii PRRT szacowane na podstawie obrazów SPECT [177Lu]Lu-DOTATATE i modeli biokinetycznych: wpływ zmienności między pacjentami na udział redystrybuujących się izotopów pochodnych

Kvassheim M, et al

Badanie dozymetryczne obejmujące 14 pacjentów z guzami neuroendokrynnymi leczonych [177Lu]Lu-DOTATATE wykazało, że alfa-emitujące terapie receptorowe z użyciem radionuklidów (PRRT) oparte na 212Pb, 225Ac i 227Th charakteryzują się dużą zmiennością międzypacjencką dawki pochłoniętej przez nerki po uwzględnieniu redystrybucji cząstek pochodnych (bezwzględny współczynnik zmienności >40%), podczas gdy dla 226Ac i 230U zmienność ta była minimalna (bezwzględny CoV <3%). Stosunek dawki pochłoniętej przez guz do dawki pochłoniętej przez nerki wykazywał tendencję wzrostową wraz z fizycznym okresem półrozpadu macierzystego radionuklidu, co sugeruje potencjalną przewagę dozymetryczną izotopów o dłuższym czasie życia, lecz korzyść tę należy ważyć w kontekście ryzyka napromieniowania zdrowych tkanek przez uwolnione nuklidy pochodne. Duże zróżnicowanie między pacjentami w zakresie dawek nerkowych dla 212Pb, 225Ac i 227Th podkreśla konieczność stosowania reprezentatywnych kohort chorych przy ocenie tych radionuklidów jako kandydatów do klinicznego zastosowania w PRRT guzów neuroendokrynnych.

International journal of radiation oncology, biology, physics

Źródło →

2026-09-09

Notch1 wspiera proliferację i aktywność bioenergetyczną w linii komórkowej trzustkowego nowotworu neuroendokrynnego

Forsythe SD, et al

Naukowcy zidentyfikowali sygnalizację Notch1 jako kluczowy czynnik napędzający zarówno proliferację komórek, jak i aktywność bioenergetyczną w linii komórkowej trzustkowego nowotworu neuroendokrynnego (panNEN), co sugeruje istotną rolę tego szlaku w rozwoju guza. Badanie wykorzystało modele in vitro, aby wyjaśnić, w jaki sposób Notch1 wspiera zapotrzebowanie metaboliczne i proliferacyjne komórek panNEN, dostarczając mechanistycznego wglądu w szlak potencjalnie podatny na interwencję terapeutyczną. Wyniki te poszerzają wiedzę na temat molekularnych podstaw guzów neuroendokrynnych trzustki — niejednorodnej grupy nowotworów, dla której dostępne opcje leczenia ukierunkowanego molekularnie pozostają ograniczone. Notch1 może stanowić nowy cel terapeutyczny wymagający dalszych badań przedklinicznych i klinicznych w kontekście tej grupy nowotworów.

Cancer letters

Źródło →