Glejaki rozlane dorosłych

C71WHO Vol. 6 (CNS5, 2021)

Ośrodkowy układ nerwowy (OUN)

Rokowania

Ta sekcja jest przygotowywana w naszym procesie redakcyjnym.

🔬 Typy histologiczne

📚 Najnowsze Badania

2026-09-10

Metabolit glejaków, D-2-hydroksyglutaran (D-2-HG), zmniejsza transmisję synaptyczną i wyładowania epileptyczne w wycinkach kory nowej

Shao L, et al

Wbrew powszechnie przyjętej hipotezie, metabolit glejaków D-2-hydroksyglutaran (D-2-HG) nie wywołuje napadów padaczkowych w tkance mózgowej, lecz przeciwnie — zmniejsza częstotliwość wyładowań epileptycznych i hamuje pobudzającą transmisję synaptyczną w wycinkach kory nowej. Badacze zastosowali technikę patch-clamp w konfiguracji całokomórkowej, podając D-2-HG (10 mM) do skrawków kory mózgowej zachowujących naturalne sieci neuronalne; zamiast depolaryzacji neuronów lub indukcji aktywności napadowej, metabolit wydłużał odstępy między wyładowaniami i osłabiał pobudzające prądy postsynaptyczne. Odkrycie ma duże znaczenie kliniczne, ponieważ około 80% pacjentów z glejakami niskiego stopnia złośliwości zawierającymi mutację IDH doświadcza napadów padaczkowych, a niemal połowa tych przypadków jest oporna na leczenie farmakologiczne. Wyniki podważają model naśladowania glutaminianu przez D-2-HG i wskazują na konieczność poszukiwania rzeczywistej przyczyny epilepsji u tej licznej grupy chorych onkologicznych.

Experimental neurology

Źródło →

2026-09-10

Ludzkie białko MutLα aktywuje glikozylazę metylopurynową DNA, wywołując cytotoksyczność uszkodzeń alkilacyjnych

Ashour ME, et al

Naukowcy odkryli, że białko szlaku naprawy błędnie sparowanych zasad (MMR) MutLα fizycznie i funkcjonalnie aktywuje enzym naprawy przez ekscyzję zasad — glikozylazę metylopurynową DNA (MPG) — stymulując usuwanie powszechnych adduktów alkilacyjnych DNA, takich jak 7meG i 3meA, co nasila cytotoksyczność podczas chemioterapii alkilującej. Biochemiczna rekonstrukcja in vitro wykazała, że MutLα wzmacnia wiązanie MPG z substratem i przyspiesza uwalnianie enzymu z produktu w postaci miejsca abazycznego — proces wymagający hydrolizy ATP oraz regionu MPG oddziałującego z MLH1 — co ułatwia obrót enzymatyczny i zwiększa liczbę miejsc abazycznych w komórkach po ekspozycji na środek alkilujący MMS. Wyniki te dostarczają nowego mechanistycznego wyjaśnienia, dlaczego utrata MMR — częste zjawisko w glejaku wielopostaciowym — prowadzi do oporności na chemioterapeutyki alkilujące, uzupełniając i podważając dotychczasowy model cyklu bezużytecznej naprawy DNA. Nowo zidentyfikowane wzajemne oddziaływanie między MMR a naprawą przez ekscyzję zasad otwiera potencjalne możliwości przezwyciężenia chemooporności w glejakach rozlanych i innych nowotworach leczonych środkami alkilującymi.

Genes & development

Źródło →

2026-09-10 • AI

Model głębokiego uczenia oparty na transformerze do przewidywania oporności na temozolomid w glejakach wielopostaciowych z wykorzystaniem obrazów MRI wykonanych przed leczeniem

Xue C, et al

Model fuzyjny oparty na architekturze Vision Transformer, łączący analizę obrazów MRI wykonanych przed leczeniem z oceną statusu metylacji MGMT, osiągnął wartości AUC wynoszące odpowiednio 0,855, 0,917, 0,806 i 0,848 w kohortach: treningowej, wewnętrznej walidacyjnej oraz dwóch zewnętrznych kohortach walidacyjnych, skutecznie przewidując oporność na temozolomid (TMZ) u chorych na glejaka wielopostaciowego. Badanie objęło retrospektywnie 314 pacjentów z czterech ośrodków w latach 2021–2024, a jako optymalny margines ekspansji okołoguzowej sieci głębokiego uczenia wybrano odległość 10 mm. Model fuzyjny przewyższył zarówno samodzielną sieć głębokiego uczenia, jak i samą ocenę metylacji MGMT we wszystkich kohortach, a analiza krzywych decyzyjnych potwierdziła wysoką kliniczną wartość netto. Narzędzie to może chronić pacjentów opornych na TMZ przed niepotrzebną chemioterapią, jednocześnie wspomagając dobór bardziej agresywnych strategii leczenia dla osób wysokiego ryzyka.

Academic radiology

Źródło →